دنياي معدن : شركت سهامي ذوب آهن اصفهان
چهارشنبه، 11 تیر 1393 - 05:56 کد خبر:32935
شركت سهامي ذوب آهن اصفهان در يك نگاه


وب سايت : http://www.esfahansteel.com

ذوب آهن ، آروزي ملي ايرانيان

ايران در قرون واعصار گذشته،  از جهت آشنايي با نحوه به دست آوردن آهن و فولاد همسطح و همتراز ديگر جوامع و تمدن هاي بزرگ بود.  اما در سه

قرن اخير به لحاظ افزايش سرعت تحولات در زمينه تكنولوژي توليد فولاد در كشورهاي صنعتي و نياز روزافزون به محصولات فولادي ايران در زمره

وارد كنندگان محصولات فلزي قرار گرفت و ايجاد يك كارخانه ذوب آهن كه مادر صنايع محسوب مي شود به عنوان يك آرمان ملي از دوره قاجار مطرح

بود كه همواره با موانع متعددي از جمله مشكلات سياسي خارجي و داخلي و محدوديت هاي مالي مواجه بود.

تا اينكه در چهارچوب پروتكل همكاري هاي فني و اقتصادي بين دولتين ايران و شوروي سابق، احداث كارخانه  ذوب آهن مورد توافق قرار گرفت و

موافقت نامه اي به امضاء رسيد كه در 23 دي ماه 1344 به تصويب مجلس رسيد. يكي از اصول اين توافق نامه همكاري دولت شوروي در زمينه احداث

كارخانه ذوب آهن در ايران بود. بر همين اساس شركت ملي ذوب آهن ايران قراردادي با موسسه ( تياژپروم اكسپورت شوروي ) براي تهيه طرح و

تجهيزات لازم كارخانه و تجهيز معادن سنگ آهن و زغال سنگ و سنگ آهك منعقد كرد.  كارشناسان شوروي با توجه به محدوديت منابع مالي و مواد اوليه

خصوصاً ذخاير شناخته شده زغال سنگ،  ظرفيت كارخانه را در فاز اول 550 هزار تن فولاد در سال تعيين كردند كه مورد موافقت  قرار گرفت.

متعاقباً كارشناسان ايراني و شوروي اطراف شهر اصفهان را از نظر استحكام طبقات زمين، موقعيت محل از نظر زلزله، تامين آب، انرژي الكتريكي،

مواد اوليه، خطوط ارتباطي، عوامل فني، اقتصادي اجتماعي مورد بررسي قرار دادند.

در نتيجه مطالعات آنها دشت طبس واقع در 45 كيلومتري جنوب غربي اصفهان براي احداث كارخانه مناسب تشخيص داده شده و قطعيت يافت.

آغاز احداث ذوب آهن

كارهاي اجرايي احداث ساختمان واحدهاي مختلف كارخانه از سال 1346 آغاز و با ايجاد كارگاه هاي كك سازي، اگلومراسيون و كوره بلند شماره 1 در

نيمه اول دي ماه 1350 ،  بهره برداري از مجتمع با توليد چدن آغاز شد و توليد محصولات فولادي  نيز با راه اندازي بخش فولاد سازي و مهندسي نورد

در دي ماه 1351 با ظرفيت 550 هزار تن در سال شروع شد.  متعاقب آن در سال 1351 كارهاي ساختماني و اجرايي طرح توسعه براي رسيدن به

ظرفيت 000/900 /1 تن فولاد در سال با احداث كوره بلند شماره 2 و توسعه بخش هاي مختلف آگلومراسيون،  كك سازي، فولاد سازي، نورد و ....

شروع گرديد. و عمليات ساختماني كمپلكس چدن در سال 1357 به اتمام رسيد.

ذوب آهن پس از انقلاب

به دليل اشكالات موجود در طراحي ماشين هاي ريخته گري مداوم روسي،  فولادسازي به عنوان گلوگاه و محدود كننده توليد بود كه درهمين رابطه از سال

1367 نصب دو دستگاه ريخته گري مدرن از كشور ايتاليا شروع و در سال 1369 بهره برداري كامل از كمپلكس فولاد تا مرز ظرفيت اسمي انجام

پذيرفت.  اگرچه در دوران جنگ تحميلي در ذوب آهن نيز همچون ديگر صنايع روند رسيدن به اهداف طرح توسعه  در حد مطلوب نبود ولي پس از اتمام

جنگ اين كارخانه با به كارگيري امكانات خود توانست به مرز توليد 000/000 /2 تن يعني بيش از ظرفيت نصب شده تجهيزات خود برسد.  در ادامه

به دنبال مطالعات انجام شده، اجراي بازسازي جامع و همه جانبه در دستور كار كارخانه قرار گرفت و با تكيه به توانمندي هاي موجود در نيروهاي

متخصص سعي شد ضمن استفاده از ظرفيت بازسازي با كمترين هزينه و اتلاف وقت اقدام به افزايش ظرفيت توليد واحدها نموده،  تنوع محصولات را

اضافه كرده و همچنين كيفيت آنها را بهبود بخشيد.

طرح هاي توسعه

ذوب آهن اصهفان دو طرح توسعه عمده را پيش روي خود دارد .

1- طرح توازن : پيرو بررسي و مطالعات انجام شده و با هدف متوازن نمودن ظرفيت توليد واحدهاي مختلف كارخانه اجراي طرح توازن كارخانه در

دست اقدام مي باشدكه اغلب پروژه هاي آن از جمله كوره بلند شماره 3 به بهره برداري رسيده است و اين مجتمع عظيم صنعتي را به توليد 3/600/000

تن چدن در سال مي رساند .

2- طرح توسعه شهيد كاظمي : اين طرح با هدف دست يابي به ظرفيت توليد بيش از 5 ميليون تن در مرحله برنامه ريزي مي باشد .